Katastrofa warta 200 milionów dolarów: dlaczego twórcy Suicide Squad byli o krok od porzucenia branży gier

Premiera Suicide Squad: Kill the Justice League w 2024 roku została powszechnie uznana za monumentalną porażkę, przynosząc Warner Bros. stratę szacowaną na 200 milionów dolarów i niszcząc ciężko wypracowaną reputację studia Rocksteady. Znane z uznanej przez krytyków trylogii Batman: Arkham, deweloperzy stanęli przed siedmioletnim cyklem rozwojowym, silnie uwarunkowanym zewnętrznymi wymaganiami dotyczącymi modelu „usługi na żywo”.

Presja zmiany

W szczerym wywiadzie dla Bloomberga, były reżyser Axel Rydby i główny projektant Johnny Armstrong szczegółowo opisali przytłaczającą atmosferę panującą za kulisami. Według Rydby'ego, proces twórczy przesunął się od budowania angażującego doświadczenia do podążania za sztywnymi, niezrozumiałymi arkuszami kalkulacyjnymi. „Zdałem sobie sprawę, że nie tworzę już gier; gonię za metrykami” – zauważył. Zmiana ta zmusiła zespół do priorytetowego traktowania monetyzacji nad projektowaniem, co doprowadziło do powstania produktu, który nie znalazł uznania ani wśród fanów, ani krytyków.

Ludzkie koszty korporacyjnych nakazów

Dla wielu deweloperów w Rocksteady nieustanna presja wdrażania elementów obsługi na żywo była wyczerpująca. Johnny Armstrong przyznał, że to doświadczenie niemal całkowicie zmusiło go do porzucenia branży gier. Opisał ten okres jako czas, w którym jego energia twórcza była systematycznie wysysana, pozostawiając go wyczerpanym i rozczarowanym. Projekt, który miał być głośnym tytułem, stał się źródłem poważnego stresu zawodowego i emocjonalnego.

W kierunku zdrowszej branży

Po odejściu z Rocksteady, Rydby i Armstrong skupili się na niezależnym tworzeniu gier, pracując obecnie nad grą typu deckbuilder „Secret of Circadia”. Ten powrót do korzeni pozwolił im na nowo odkryć radość tworzenia. Zastanawiając się nad stanem branży, Rydby przestrzegł przed obecnym trendem stawiania zysku ponad pasją, wzywając dużych wydawców do ponownego przemyślenia swojego podejścia do modeli opartych na danych, które tłumią innowacyjność, która w pierwszej kolejności przyczyniła się do sukcesu gier wideo.